Tak jak w przypadku wzroku, słuch uchatek jest znacznie lepszy w wodzie niż na lądzie. Ich uszy przystosowane są do odbioru fal dźwiękowych o wyższym ciśnieniu i posiadają mechanizm dopasowujący wzrost ciśnienia wody do głębokości. Charakteryzują się one szczególnie doskonałym słuchem kierunkowym, umożliwiającym precyzyjne usytuowanie źródła dźwięku - nawet w ciemnej, metnej wodzie. Uchatki mogą też wyczuć zdobycz przez dotyk, rejestrując - przy pomocy długich "kocich" wąsów - drgania rozchodzące się w wodzie. Każdy ich wąs połączony jest z włóknami nerwowymi, które przesyłają w krótkim czasie do mózgu bardzo dokładne informacje, dotyczące poruszających się w pobliżu stworzeń. W taki oto sposób uchata może wytropić bez większych trudności zdobycz nawet w całkowitej ciszy i ciemności.